Γράφει ο *Θεμιστοκλής Κατσαούνης
Μέχρι το 2030 έγκυροι στρατιωτικοί αναλυτές αναφέρουν πως η στρατιωτική ισχύς της χώρας μας, καθώς και της Κυπριακής Δημοκρατίας θα διπλασιαστεί. Τούτο ακούγεται και από αμερόληπτους στρατιωτικούς αναλυτές και από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.
Ίσως θα είναι η πρώτη φορά που η πολεμική μηχανή της Ελλάδας, μαζί με αυτήν της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα ξεπεράσουν την Τουρκία και το ψευδοκράτος σε δύναμη πυρός. Το εν λόγω γεγονός οφείλεται σε συγκυριακές καταστάσεις. Αυτές είναι το μερικό εμπάργκο οπλών στην Τουρκία, η δυναμική της ελληνικής και της κυπριακής διπλωματίας στην ευρύτερη περιοχή αλλά και στην παγκόσμια σφαίρα, καθώς και η επακόλουθη άρση του εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ για την Κυπριακή Δημοκρατία.
Η στιγμή της υπεροχής των ελλαδικών κρατών θα κορυφωθεί σύμφωνα με τους έμπειρους στρατιωτικούς αναλυτές στην Ελλάδα, στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην Τουρκία, το 2030. Θα είναι μία αναλαμπή, η οποία αν δεν κινηθούμε μεθοδικά θα σβήσει με καταστροφικές συνέπειες για το έθνος μας.
Εντωμεταξύ τα “ήρεμα” νερά στο Αιγαίο έδωσαν την δυνατότητα στην Τουρκία να κάνει αγορές αναβαθμισμένου και σύγχρονου αμυντικού εξοπλισμού, από την ευρωπαϊκή και την αμερικανική αγορά. Ακόμη και σε αυτήν την “καλή” κατά τ’ άλλα περίοδο, Τούρκοι αναλυτές, καθηγητές πανεπιστημίου, αλλά και έγκυροι πολιτικοί, συνεχώς μιλάνε από δημοφιλή ΜΜΕ ή από κάποιο πολιτικό βήμα, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, για το πώς θα τεμαχίσουν την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: τι συζητούν οι πολιτικοί μας με αυτούς τους απροκάλυπτους επεκτατιστές, όταν αυτοί ορέγονται τα νησιά μας από το βορειανατολικό Αιγαίο μέχρι το σύμπλεγμα των νησίδων της Μεγίστης, και θέλουν να φτάσουν μέχρι και στην Θεσσαλονίκη. Επίσης, χωρίς να αρκούν όλα αυτά, αναφέρουν πως η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα λημέρι τρομοκρατών.
Μέσα σε αυτήν την παραζάλη και το εθνικιστικό ντελίριο, που μέθυσε από υπεροψία – με τις επιτυχίες τις οποίες πράγματι πέτυχε ο Πρόεδρος Ερντογάν – τους Τούρκους ιθύνοντες, οι ελίτ στην Ελλάδα και στην Κυπριακή Δημοκρατία αναφέρουν πως εμείς δεν πρέπει να πάρουμε με τίποτα τον “μουτζούρη”, δηλαδή να αρχίσουμε με τους Τούρκους μία πολεμική αναμέτρηση. Τον “μουτζούρη” όμως όπως καταλαβαίνει η καθεμία και ο καθένας από εμάς θα τον επωμιστεί όποιος ηττηθεί σε μία πολεμική αναμέτρηση. Αυτό συνέβη στο έθνος μας το 1974 στην μεγαλόνησο. Μισό αιώνα μετά δεν έχουμε συνέλθει από το χαστούκι των Τούρκων.
Δεν θα ήθελα να με χαρακτηρίσουν σε καμία περίπτωση ως υπερπατριώτη ή ακροδεξιό· πιστεύω όμως πως η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία σε έναν χρονικό ορίζοντα, μέχρι το 2030, πρέπει να κάνουν ένα προληπτικό πλήγμα στην καρδιά της οικονομίας της Τουρκίας. Δηλαδή να πλήξουν τις υποδομές της, καθώς και την αμυντική της και την βαριά της βιομηχανία, ελαχιστοποιώντας όσο μπορούν τις παράπλευρες απώλειες, από τον μη μάχιμο πληθυσμό. Αυτό πρέπει να γίνει πριν αντιστραφεί η δεδομένη ισορροπία δυνάμεων, καθώς οι Τούρκοι ιθύνοντες δεν είναι παράλογοι, όταν λένε όλοι τους συνεχώς “πως θα ‘ρθουν μία νύχτα ξαφνικά”. Το εννοούν! Εν κατακλείδι όταν κάποια στιγμή το πραγματοποιήσουν τότε τίποτα δεν θα μπορεί να μας σώσει.
Όσο για τις στρατιωτικές ρήτρες με τις χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ αυτές είναι κενό γράμμα. Με την άνοδο των λαϊκιστικών, ακροδεξιών κομμάτων, σε όλη την Ευρώπη, η Ελλάδα και κατ’ επέκταση και η Κυπριακή Δημοκρατία, θα είναι σίγουρα ένας αποδιοπομπαίος τράγος της οργής των λαών για πλήθος αποσταθεροποιητικών ζητημάτων. Κουράσαμε και ταλαιπωρήσαμε άσκοπα με τις παλινωδίες μας, τα λάθη μας, και την εξαγωγή των εσωτερικών, πολιτικών μας προβλημάτων στην ΕΕ – κυρίως από την Ελλάδα – για τα οικονομικά μας, όχι μόνο τους εκπροσώπους των πολιτικών μας εταίρων, αλλά και τους λαούς αυτών, οι οποίοι μας θεωρούν τεμπέληδες και απατεώνες. Όλα αυτά σε συνάρτηση με την τωρινή μας κατάσταση, καθώς ηγετίσκοι και πολιτικάντηδες παίζουν με την εθνική οικονομία, όπως ένα νήπιο με τα παιχνίδια του, κάνουν τους Ευρωπαϊκούς λαούς να μας θεωρούν ως βαρίδι για τις χώρες τους και για τους πολιτισμούς τους.
Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία πάντως, σε πείσμα των όσων διαδίδονται, έχουν μία μικρή αλλά δραστήρια αμυντική βιομηχανία, όμως μέχρι εκεί. Δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτήν της Τουρκίας. Η τουρκική βαριά βιομηχανία (αμυντική και αυτοκινητοβιομηχανία) ανθίζει και εξάγεται σε φίλιες και συμμαχικές χώρες, όπως το Πακιστάν. Oι Τούρκοι, σε αντίθεση με εμάς, έχουν κάνει τεράστια άλματα στην βιομηχανία τους, την στιγμή που εμείς αναφέρουμε ως “βαριά” βιομηχανία τον τουρισμό – ας μην ξεχνάμε πως οι Τούρκοι έχουν μεγαλύτερες και καλύτερες παρεχόμενες υπηρεσίες στον τουρισμό –. Εμείς πάλι στην Ελλάδα, δεν δίνουμε την πρέπουσα στήριξη ούτε στην ποντοπόρα μας ναυτιλία, η οποία στηρίζεται όπως όλη η οικονομία μας μόνο στον θεσμό της ελληνικής οικογένειας.
Βέβαια γίνονται και βήματα προς την σωστή κατεύθυνση, όπως η εισαγωγή του φινλανδικού μοντέλου, για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, από τον τωρινό υπουργό Εθνικής Άμυνας, καθώς και η δημιουργία σώματος για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και στο διάστημα. Όλα αυτά όμως είναι σταγόνα στον ωκεανό, την στιγμή μάλιστα που καταρρέει και το δόγμα των 2,5 πολέμων, με την Συρία να γίνεται ουσιαστικά προτεκτοράτο της Τουρκίας, και την αρχή της τουρκοκουρδικής φιλίας να αλλάζει όλα τα δεδομένα στον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής, κάνοντας την Τουρκία ακόμη πιο ισχυρή.
Τι πρέπει όμως να πράξουμε τώρα εμείς ως έθνος; Το κυριότερο είναι πως πρέπει να βγάλουμε από πάνω μας τον ντροπιαστικό ρόλο του θύματος. Κανείς δεν θέλει να είναι σύμμαχος με έναν ηττημένο, έστω κι αν έχει όλο το δίκαιο με το μέρος του. Για να αντιμετωπίσουμε τους Τούρκους πρέπει να γίνουμε γεράκια, όπως είναι οι Ισραηλινοί έναντι των Αράβων.
Το εν λόγω εγχείρημα θα λάβει οστά και σάρκα μόνο αν στηριχτούμε στους δικούς μας επιστήμονες, σταματώντας παράλληλα και τις μεταναστευτικές ροές προς το εξωτερικό. Τα ελλαδικά κράτη θα γίνουν επιτέλους βιομηχανικές χώρες· με όλα τα θετικά που συνεπάγονται από αυτήν την εξέλιξη· σε πλήθος τομέων· όπως το δημογραφικό, το ασφαλιστικό και η οικονομία. Κάτι τέτοιο φυσικά και δεν είναι ανέφικτο· χρειάζεται όμως πολιτικό όραμα και εθνική στρατηγική. Επίσης πάνω από όλα χρειάζεται ένα καλό σύστημα παιδείας και ιδιαίτερα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ευτυχώς σε αυτόν τον τομέα τα ελλαδικά κράτη διαθέτουν αρκετά καλά πανεπιστήμια, τα οποία είναι συγκρίσιμα με αυτά των χωρών της Δύσης.
Αν δεν θέλουμε να κάνουμε ένα προληπτικό πλήγμα στην Τουρκία, μέχρι το 2030, επειδή από εκείνο το χρονικό όριο και έπειτα δεν θα μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στην κούρσα των εξοπλισμών, πρέπει να δημιουργήσουμε ισχυρή βαριά βιομηχανία, με εξαγωγικό προσανατολισμό. Αν δεν αναπτύξουμε βαριά βιομηχανία ή δεν εκμεταλλευτούμε τις περιστάσεις, θα φινλανδοποιηθούμε από την βαρυτική δύναμη του αναθεωρητικού γίγαντα, ο οποίος ακούει στο όνομα Τουρκία. Όσο για τα χαρμόσυνα κατά τ’ άλλα σενάρια, περί ευρωστρατού και κοινού αντιαεροπορικού θόλου των κρατών της ΕΕ, τα οποία θα σώσουν τα ελλαδικά κράτη, προς το παρόν είναι μη ρεαλιστικά, την ώρα μάλιστα που στην εξουσία ανεβαίνουν σε όλη την Ευρώπη, το ένα μετά το άλλο, λαϊκιστικά, ακροδεξιά, φιλορωσικά κόμματα.
Εν κατακλείδι θα ήθελα να αναφέρω ως παράδειγμα την μικρή και αγροτική Φινλανδία του μεσοπολέμου, η οποία κατά την διάρκεια του Χειμερινού Πολέμου, εναντίον της υπέρμετρης σε ισχύ και πόρους ΕΣΣΔ περίμενε μάταια τους συμμάχους της να την βοηθήσουν. Επίσημη βοήθεια δεν ήρθε ποτέ, ούτε από την Σουηδία, τον πιο στενό σύμμαχο της Φινλανδίας. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα ο πόλεμος φθοράς, τον οποίο επιχειρούσε η μικρή σκανδιναβική χώρα, έναντι της ΕΣΣΔ να λήξει μετά το πέρας του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου με την ήττα της Φινλανδίας, που συνεπαγόταν απώλεια εδαφών και είχε ως επακόλουθο την γνωστή φινλανδοποίηση. Το θετικό αποτέλεσμα όμως ήταν πως μετά από αυτό το σοκ, η Φινλανδία έγινε μία από τις πιο σύγχρονες βιομηχανοποιημένες δημοκρατίες του κόσμου.
Πρόσφατα η Φινλανδία βγήκε από την ουδετερότητα – τώρα σε σχέση με την Ρωσία –. Επίσης είναι μέλος του ΝΑΤΟ και του σκληρού πυρήνα της ΕΕ, με διεθνή αξιοσέβαστό λόγο στην παγκόσμια διπλωματική σκηνή, όπως και η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία. Δυστυχώς όμως αυτό από μόνο του δεν αρκεί· ιδιαίτερα όταν έχεις να αντιμετωπίσεις έναν κακότροπο γείτονα, όπως είναι η Ρωσία για την Φινλανδία και η Τουρκία για τα ελλαδικά κράτη.
*Ο Θεμιστοκλής Κατσαούνης είναι Πτυχιούχος ΕΑΠ τμήματος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού – Συγγραφέας,
Πτυχιούχος μεταπτυχιακού ΕΑΠ τμήματος Δημιουργικής Γραφής
Ακολουθείστε τον Θεμιστοκλή Κατσαούνη και στο Facebook
Βιογραφικό: Θεμιστοκλή Κατσαούνη
Ο Θεμιστοκλής Κατσαούνης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Θεσσαλονίκη. Είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων. Δύο εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Ηριδανός. Ένα από τις εκδόσεις Διογένης. Η συλλογή πεζών ποιημάτων ”Απέραντα τοπία της θλίψης” έχει μεταφραστεί και έχει εκδοθεί στα αλβανικά, τα ιταλικά και τα γερμανικά. Η γερμανική μετάφραση κυκλοφόρησε σε όλες τις γερμανόφωνες χώρες, σε 8.000 σημεία, καθώς και σε γερμανόγλωσσα βιβλιοπωλεία της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου. Η νουβέλα του ”Το κτήνος” έχει μεταφραστεί στα ιταλικά. Κυκλοφόρησε από τον ίδιο εκδοτικό οίκο που εξέδωσε και τα πεζά του ποιήματα, τον οίκο Aletti Editore της Ρώμης. Βιβλία του βρίσκονται σε ελληνικές βιβλιοθήκες του εξωτερικού. Άρθρα του μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τον ελληνοαμερικανικό όμιλο ενημέρωσης greekradiofl.com ο οποίος εδρεύει στο Μαϊάμι. Τα βιβλία του Το κτήνος και Απέραντα τοπία της θλίψης κυκλοφορούν για Έλληνες και ελληνόφωνους σε ΗΠΑ και Καναδά από τον ίδιο όμιλο, σε μορφή e-book και σε μορφή audiobook, όπως επίσης και σε έντυπη μορφή.
Το ειδησεογραφικό πρακτορείο ΑΠΕ–ΜΠΕ αφιέρωσε μία σελίδα στο περιοδικό Πρακτορείο για την λογοτεχνική του δραστηριότητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει τιμηθεί με το διεθνές ιταλικό λογοτεχνικό βραβείο “Antonio Filoteo Omodei” από την Κατάνια της Σικελίας, για το βιβλίο του Paesaggi immensi dell΄ afflizione. Επίσης, έχει τιμηθεί σε πανελλήνιους λογοτεχνικούς και ποιητικούς διαγωνισμούς με βραβεία και επαίνους. Είναι blogger στο ελληνικό τμήμα της HuffPost, στο policyjournal.gr, στο tomorrownews.gr, στο evrytanika.gr, στο tourkikanea.gr, καθώς και στο site της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος. Τα άρθρα του αναδημοσιεύονται σε άλλες ιστοσελίδες σε όλη την Ελλάδα.
Είναι απόφοιτος του προγράμματος σπουδών «Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό» της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΕΑΠ και απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών στη Δημιουργική Γραφή της ίδιας Σχολής. Ακόμη, παρακολούθησε με τη μέθοδο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης το επιμορφωτικό πρόγραμμα «Ζητήματα Γεωπολιτικής και Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή» του Κέντρου Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης του ΕΚΠΑ.
Από την διαδικτυακή πλατφόρμα Amazon, καθώς και από άλλες διαδικτυακές πλατφόρμες, πωλούνται βιβλία του σε πολλές χώρες ανά την υφήλιο, όπως την Αυστραλία, την Σιγκαπούρη, την Ιαπωνία, την Ινδία, έως τις Ευρωπαϊκές χώρες και τις ΗΠΑ, καθώς επίσης και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
