Το έτος 1570 η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στο απόγειο της δύναμής της υπό τη σιδηρά καθοδήγηση του σουλτάνου Σελίμ Β’, στράφηκε προς την Κύπρο, πολύτιμο στολίδι της Ανατολικής Μεσογείου, η οποία βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Βενετίας. Ο στρατηγικός έλεγχος του νησιού και ο πλούτος του το καθιστούσαν επιθυμητό τρόπαιο στην αέναη σύγκρουση Χριστιανισμού και Ισλάμ για την κυριαρχία στη Μεσόγειο.
Ένας πολυάριθμος οθωμανικός στρατός αποβιβάστηκε στην Κύπρο και άρχισε τις επιθέσεις εναντίον των κύριων ενετικών οχυρών. Η Λευκωσία, πρωτεύουσα του νησιού, αντιστάθηκε για ενάμιση μήνα αλλά τελικά υπέκυψε στις 9 Σεπτεμβρίου 1570. Ακολούθησαν σκηνές ωμής αγριότητας: σφαγές, λεηλασίες, βεβηλώσεις. Το κεφάλι του Ενετού τοποτηρητή, Νικόλαου Δάνδολου, εστάλη μέσα σε ασημένιο δίσκο στους υπερασπιστές της Αμμοχώστου, τελευταίου ενετικού προπυργίου, ως προειδοποίηση για την ίδια τους την τύχη.
Η Αμμόχωστος, όμως, δεν λύγισε εύκολα. Υπό την ηγεσία του θαρραλέου Μαρκαντόνιο Μπραγκατίν, οι υπερασπιστές της πόλης αντιστάθηκαν σθεναρά επί έντεκα μήνες, προκαλώντας τεράστιες απώλειες στους Οθωμανούς. Πάνω από 50.000 στρατιώτες του σουλτάνου έχασαν τη ζωή τους έξω από τα απόρθητα τείχη της πόλης. Όμως, καθώς τα τρόφιμα, το νερό και τα πυρομαχικά λιγόστευαν επικίνδυνα, η πίεση για παράδοση αυξανόταν. Ο Μπραγκατίν, γνωρίζοντας καλά την οθωμανική αναξιοπιστία, δίσταζε. Δεν εμπιστευόταν τις διαβεβαιώσεις για τιμητική αποχώρηση.
Τελικώς, και υπό την ασφυκτική πίεση των συνθηκών, συμφώνησε στην παράδοση της πόλης, υπό την προϋπόθεση σεβασμού προς τους στρατιώτες και τον πληθυσμό. Ο Οθωμανός στρατάρχης Λαλά Μουσταφά Πασάς ζήτησε να γνωρίσει προσωπικά τους αρχηγούς των Ενετών πριν αναχωρήσουν. Ήταν όμως δόλια παγίδα: μόλις εισήλθαν στο στρατόπεδο, οι αξιωματικοί αφοπλίστηκαν και εκτελέστηκαν. Ο Μπραγκατίν υπέστη ένα από τα πιο φρικιαστικά βασανιστήρια της εποχής, γδάρθηκε ζωντανός. Το δέρμα του γεμισμένο με άχυρο στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως σύμβολο οθωμανικού «θριάμβου».
Η ημερομηνία ήταν 17 Αυγούστου 1571, μια μέρα ντροπής για τον πολιτισμό, μα και ένα ορόσημο αφύπνισης για τη Χριστιανική Ευρώπη.
Λιγότερο από δύο μήνες αργότερα, στις 7 Οκτωβρίου 1571, ο ενωμένος χριστιανικός στόλος της Ιεράς Συμμαχίας, υπό τον Δον Χουάν της Αυστρίας, θα κατατροπώσει τον οθωμανικό στόλο στη ναυμαχία της Ναυπάκτου (Λεπάντο), σε μία από τις σημαντικότερες ναυτικές συγκρούσεις της παγκόσμιας ιστορίας. Η Βενετοί πολεμιστές, με τις πληγές της Κύπρου νωπές, φώναζαν μέσα στη μάχη: «Θυμηθείτε την Αμμόχωστο!»
