Του Βασίλη Καπράλου
Πάντα δεχόμουνα, καχύποπτα, τα δώρα.
Και να που στέκεσαι ξανά, μπροστά μου, τώρα.
Ήθελες την παλάμη μου και πάλι να γεμίσεις.
Ποιός ξέρει τούτη τη φορά, κρυφά τι θα ζητήσεις.
Τη μια πήρες το χρόνο μου, μετά τη διάθεσή μου.
Τώρα ζητάς ή τη ζωή ή όλη την ψυχή μου.
Πάντα τα δέχομαι, καχύποπτα, τα δώρα.
Ποτέ δεν έπεφτα απάνω τους, με φόρα,
και να που στέκεσαι, ξανά, μπροστά μου, τώρα…
*Από το βιβλίο Σειρήνες
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στην biblionet
*Ακολουθείστε τον Βασίλη Καπράλο και στο facebook
