Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Ό,τι δεν σου είπα, το πώς βρήκα το θάρρος να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, να αντιδράσω κατάλληλα και να διεκδικήσω τα δικαιώματα μου ως γυναίκα… ως πλάσμα του Θεού που είμαι, μια κόρη που γεννήθηκε από γονείς που δεν θέλουν ποτέ το παιδί τους να πληγωθεί, όπως επιδιώκουν όλοι οι γονείς απέναντι σε άτομα σαν του λόγου σου— είναι δική μου επιλογή. Ξέρω μόνο ποιες ήταν οι συνθήκες που το προκάλεσαν, χωρίς να μου αφήνουν άλλη διέξοδο.
Κάθε φορά που κοίταζα πίσω μου, δεν έβλεπα κανέναν να μου λέει «Είμαι εδώ για σένα». Ήταν μια απόφαση φυγής ή μάχης για μένα, μια υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μου να χτίσω μια ηθική ασπίδα. Έπρεπε να αντιμετωπίσω τα πράγματα με τόλμη, να υπερασπιστώ αυτό που ήταν σωστό, μη φοβούμενη ότι θα χάσω την ελευθερία και την ακεραιότητά μου.
Ποτέ δεν είχα και ούτε επιδίωξα να αποκτήσω το αίσθημα του θράσους, όπως εσύ που κάνεις πράγματα με κακή πρόθεση, από αλαζονεία και έλλειψη σεβασμού. Ενώ το θάρρος που δυσκολεύτηκα πολύ να αποκτήσω είναι κάτι θετικό, μια ψυχική δύναμη που επιτρέπει στον άνθρωπο να αντιμετωπίζει καταστάσεις που περιλαμβάνουν αβεβαιότητα, πόνο, κίνδυνο και πολλά άλλα. Δεν σημαίνει ότι λείπει ο φόβος.
Φαίνεται στο ταλαιπωρημένο πρόσωπό μου ότι πέρασα από μια συναισθηματική και ψυχική καταιγίδα. Μέχρι που άκουγα ότι δεν θα τα καταφέρω επειδή φαινόμουν αδύναμη. Κι όμως, τους απέδειξα ότι έκαναν λάθος, καθώς διεκδίκησα το θάρρος μου μέσα από τους φόβους μου.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.
