Ενθαρρυντικά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της αδυναμίας στους ηλικιωμένους φέρνει νέα μελέτη, σύμφωνα με την οποία μία και μόνο χορήγηση βλαστοκυττάρων μπορεί να αυξήσει αισθητά τη σωματική αντοχή.
Η αδυναμία, μια εξουθενωτική κατάσταση που πλήττει έως και το 25% των ατόμων άνω των 50 ετών, συνδέεται με μειωμένη φυσική απόδοση, βραδύτερη ανάρρωση από τραυματισμούς και αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας.
Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Jorge Ruiz, γηρίατρος στο Memorial Healthcare System στο Hollywood, πρόκειται για την πρώτη θεραπευτική προσέγγιση που στοχεύει άμεσα στους μηχανισμούς της επιταχυνόμενης γήρανσης, οι οποίοι εκδηλώνονται κλινικά ως αδυναμία.
Η αδυναμία δεν έχει έναν ενιαίο, παγκοσμίως αποδεκτό ορισμό. Ωστόσο, οι ειδικοί συμφωνούν ότι χαρακτηρίζεται από μειωμένη αντοχή και αυξημένη ευαλωτότητα. Επειδή δεν οφείλεται σε μία συγκεκριμένη μοριακή αιτία αλλά σε συνδυασμό παραγόντων, μέχρι σήμερα υπήρχαν ελάχιστες στοχευμένες θεραπείες.
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Joshua Hare, επικεφαλής επιστήμονα της εταιρείας Longeveron στο Miami, επέλεξε να χρησιμοποιήσει μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα. Τα κύτταρα αυτά προέρχονται από ιστούς όπως ο μυελός των οστών και ο λιπώδης ιστός, μπορούν να εξελιχθούν σε διάφορους τύπους ιστών και απελευθερώνουν αντιφλεγμονώδεις ουσίες.
Ένα βασικό πλεονέκτημά τους είναι ότι δεν προκαλούν έντονη ανοσολογική αντίδραση, γεγονός που επιτρέπει τη χορήγησή τους χωρίς τη χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, ιδιαίτερα σημαντικό για ηλικιωμένους ασθενείς.
Στη μελέτη συμμετείχαν 118 άτομα ηλικίας 70 έως 85 ετών με διαγνωσμένη αδυναμία. Οι ερευνητές χορήγησαν διαφορετικές δόσεις βλαστοκυττάρων, ενώ σε μικρότερη ομάδα δόθηκε εικονικό φάρμακο. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν σε θέση να περπατούν κατά την έναρξη της δοκιμής.
Εννέα μήνες μετά τη θεραπεία, οι συμμετέχοντες που έλαβαν την υψηλότερη δόση παρουσίασαν σαφή βελτίωση: κατάφεραν να διανύσουν, κατά μέσο όρο, περίπου 60 μέτρα περισσότερα στο τεστ βάδισης έξι λεπτών, αύξηση που αντιστοιχεί σε βελτίωση της αντοχής της τάξης του 20%.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευρήματα αυτά αποτελούν μέχρι σήμερα τα ισχυρότερα στοιχεία υπέρ μιας αποτελεσματικής θεραπείας για την αδυναμία, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν ουσιαστικά την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων.