Τέσσερα χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται χωρίς ορατό τέλος.
Ο πρόεδρος της Ρωσία, Βλαντιμίρ Πούτιν, παραμένει αμετακίνητος, ενώ ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιδιώκει διπλωματική διέξοδο. Την ίδια ώρα, σε όλο τον κόσμο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις μνήμης για τα αμέτρητα θύματα, με τη διεθνή κοινότητα να αναζητά, χωρίς επιτυχία έως τώρα, μια ουσιαστική πρόοδο προς την ειρήνη.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, με εντολή του Κρεμλίνο, ξεκίνησε η εισβολή με την προσδοκία μιας σύντομης «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης». Η Κίεβο υπολογιζόταν ότι θα καταληφθεί μέσα σε 72 ώρες. Η πραγματικότητα διέψευσε τα σχέδια.
Τέσσερα χρόνια μετά, η ειρήνη δεν διαφαίνεται, κυρίως επειδή ο Πούτιν δεν δείχνει διατεθειμένος να αποδεχθεί ουσιαστικές παραχωρήσεις σε μια κατάπαυση του πυρός.
Αντίθετα, η κόπωση του πολέμου εντείνεται τόσο στην Ουκρανία όσο και στους δυτικούς συμμάχους της. Ο Ζελένσκι δηλώνει έτοιμος για διαπραγματεύσεις και έχει καταθέσει προτάσεις που περιλαμβάνουν ακόμη και δύσκολους συμβιβασμούς. Ωστόσο, οι μέγιστες απαιτήσεις της Μόσχας παραμένουν απαράδεκτες για το Κίεβο.
Για την ουκρανική κοινωνία, ακόμη και μια προσωρινή σιγή των όπλων θα ήταν ανάσα μετά από τέσσερα χρόνια πολέμου. Παρ’ όλα αυτά, στο Κίεβο επικρατεί βαθιά δυσπιστία, υπάρχει ο φόβος ότι μια κατάπαυση του πυρός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τη Ρωσία ως χρόνος ανασύνταξης, πριν από μια νέα, σφοδρότερη επίθεση, το ίδιο βέβαια πιστεύει και η Ρωσία.
Στο διπλωματικό παρασκήνιο συνεχίζονται επαφές, ακόμη και μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτεών, για μια πιθανή φόρμουλα αποκλιμάκωσης. Ωστόσο, προς το παρόν, η ειρήνη παραμένει ζητούμενο.