Νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως εντυπωσιακά στοιχεία για το υδάτινο παρελθόν του Άρη, αποκαλύπτοντας ότι ο διάσημος μετεωρίτης NWA 7034, γνωστός ως Black Beauty («Μαύρη Ομορφιά»), περιέχει σημαντικά μεγαλύτερες ποσότητες αρχαίου νερού απ’ ό,τι εκτιμούνταν μέχρι σήμερα.
Ο μετεωρίτης, ένα κομμάτι περίπου 320 γραμμαρίων που προέρχεται από τον Άρη και κατέληξε στη Γη μετά από ισχυρή πρόσκρουση στον Κόκκινο Πλανήτη, έχει αποτελέσει εδώ και χρόνια αντικείμενο εντατικής έρευνας. Τώρα, χάρη σε μια καινοτόμο τεχνική σάρωσης με νετρόνια, οι επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να χαρτογραφήσουν με ακρίβεια ολόκληρη την περιεκτικότητά του σε νερό, χωρίς να καταστρέψουν το δείγμα.
Η Black Beauty ανακαλύφθηκε το 2011 στη Σαχάρα από νομάδες του Μαρόκου. Ξεχωρίζει για το σκούρο χρώμα της και θεωρείται ο αρχαιότερος μετεωρίτης αρειανής προέλευσης που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, με ηλικία που φτάνει τα 4,44 δισεκατομμύρια χρόνια. Παρότι εκτιμάται ότι εκτινάχθηκε από την επιφάνεια του Άρη μόλις πριν από 5 έως 10 εκατομμύρια χρόνια, το ίδιο το υλικό της χρονολογείται σχεδόν από τις απαρχές του ηλιακού συστήματος.
Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και πάνω από μια δεκαετία ότι ο μετεωρίτης περιέχει ίχνη νερού. Ωστόσο, η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε ως προδημοσίευση στον διακομιστή arXiv στις 13 Ιανουαρίο, δείχνει ότι το νερό αντιστοιχεί περίπου στο 0,6% της συνολικής μάζας του βράχου. Σε απόλυτους όρους, πρόκειται για ποσότητα αντίστοιχη με ένα κομμάτι στο μέγεθος ανθρώπινου νυχιού, σαφώς μεγαλύτερη από τις προηγούμενες εκτιμήσεις.
Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του νερού είναι «κλειδωμένο» σε μικροσκοπικά θραύσματα πλούσια σε υδροξείδιο του σιδήρου, ένα υλικό παρόμοιο με τη σκουριά, που σχηματίζεται όταν ο σίδηρος έρχεται σε επαφή με νερό υπό υψηλή πίεση, συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια ισχυρών προσκρούσεων. Τα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι το νερό στον Άρη δεν ήταν μόνο παρόν, αλλά σε ορισμένες περιόδους ενδέχεται να ήταν και θερμό, δημιουργώντας περιβάλλοντα δυνητικά φιλόξενα για μικροβιακή ζωή.
Σε αντίθεση με τις κλασικές αξονικές τομογραφίες που χρησιμοποιούν ακτίνες Χ, η νέα μέθοδος βασίζεται σε δέσμες νετρονίων, οι οποίες είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές στον εντοπισμό ατόμων υδρογόνου μέσα σε πυκνά υλικά. Έτσι, οι ερευνητές μπόρεσαν να «δουν» το νερό στο εσωτερικό του μετεωρίτη χωρίς να τον διασπάσουν, ξεπερνώντας έναν από τους βασικούς περιορισμούς των προηγούμενων αναλύσεων.
Τα ευρήματα έρχονται να προστεθούν σε ένα ολοένα και μεγαλύτερο σώμα ενδείξεων ότι ο Άρης στο μακρινό παρελθόν διέθετε μεγάλες ποσότητες νερού, ακόμη και ωκεανούς, οι οποίοι φαίνεται να εξαφανίστηκαν πριν από περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια. Σήμερα, το νερό στον πλανήτη εντοπίζεται κυρίως με τη μορφή πάγου ή υπόγειων αποθεμάτων.
Η σημασία της Black Beauty γίνεται ακόμη μεγαλύτερη μετά την πρόσφατη ακύρωση από τη NASA της αποστολής επιστροφής δειγμάτων από τον Άρη. Πλέον, οι αρειανοί μετεωρίτες που έχουν φτάσει φυσικά στη Γη αποτελούν τον μοναδικό άμεσο τρόπο μελέτης του υλικού, και του νερού, του Κόκκινου Πλανήτη. Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες σκοπεύουν να συνεχίσουν την ενδελεχή ανάλυση του μετεωρίτη, αναζητώντας απαντήσεις για το πώς και πότε ο Άρης απέκτησε το νερό του και αν κάποτε φιλοξένησε ζωή.