Η Ελλάδα στην Πρωτοπορία της Εκπαίδευσης μέσω του ΙΕΠ και του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων. Στο Επίκεντρο ο Εκπαιδευτικός Μάριος Παπαευσταθίου με Επιμόρφωση Δασκάλων & Καθηγητών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Τεχνητή Νοημοσύνη, τις Νέες Τεχνολογίες & την Ειδική Αγωγή.
Η ελληνική εκπαίδευση περνά σε μια νέα ιστορική φάση μετασχηματισμού. Μέσα από τη στρατηγική συνεργασία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, διαμορφώνεται ένα νέο εθνικό εκπαιδευτικό μοντέλο, που αλλάζει ριζικά τη φιλοσοφία της διδασκαλίας στη χώρα.
Στην καρδιά αυτής της εκπαιδευτικής μετάβασης βρίσκεται ο Καθηγητής Οικονομίας και Νέων Τεχνολογιών Μάριος Παπαευσταθίου, μια εμβληματική μορφή της σύγχρονης παιδαγωγικής σκέψης, που αναδεικνύεται σε βασικό πυλώνα της «Τάξης του Μέλλοντος» στην Ελλάδα.
Ο Μάριος Παπαευσταθίου δεν εκπροσωπεί απλώς μια νέα γενιά εκπαιδευτικών. Εκφράζει ένα νέο εκπαιδευτικό όραμα: το σχολείο ως χώρο έμπνευσης, ενδυνάμωσης, συμπερίληψης και δημιουργίας.
Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στο ΙΕΠ δεν αποτελεί πρόγραμμα. Αποτελεί εθνική αποστολή.
Μέσα από το έργο του στο ΙΕΠ, όπου πλέον η συνέντευξη του Τρικαλινού εκπαιδευτικού Μάριου Παπαευσταθίου εντάσσεται στο επίσημο επιμορφωτικό υλικό εκπαίδευσης και κατάρτισης όλων των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, διαμορφώνεται ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό πλαίσιο στους τομείς της Τεχνητής Νοημοσύνης, των Νέων Τεχνολογιών και της Ειδικής Εκπαίδευσης.
Ένα πλαίσιο στο οποίο η Τεχνητή Νοημοσύνη μετατρέπεται σε εργαλείο ενδυνάμωσης του μαθητή, οι Νέες Τεχνολογίες λειτουργούν ως γέφυρα γνώσης, ισότητας και ευκαιριών, ενώ η Ειδική Αγωγή ενσωματώνεται οργανικά στη γενική εκπαιδευτική διαδικασία, δημιουργώντας ένα σχολείο συμπερίληψης και ισότιμης μάθησης για όλους.
Η φιλοσοφία του νέου εκπαιδευτικού μοντέλου, όπως αποτυπώνεται μέσα από τη διδασκαλία και το όραμα του Μάριου Παπαευσταθίου, στηρίζεται στην ψηφιακή ωριμότητα, τη συναισθηματική νοημοσύνη, τη συνεργατική κουλτούρα, την καινοτομία και, πάνω απ’ όλα, στην ανθρωποκεντρική τεχνολογία. Έτσι, η εκπαίδευση παύει να είναι μηχανιστική και μετατρέπεται σε μια διαδικασία βιωματική, ανθρώπινη και ουσιαστική, που υπηρετεί πραγματικά τις ανάγκες του παιδιού.
Το όραμα αυτής της εθνικής εκπαιδευτικής στρατηγικής συμπυκνώνεται σε διαχρονικές αρχές ζωής, τις οποίες ο εκπαιδευτικός Μάριος Παπαευσταθίου επιχειρεί να μεταλαμπαδεύσει μέσα από το παιδαγωγικό του έργο:
- ότι «η εκπαίδευση είναι το άναμμα μιας φλόγας»,
- ότι «στη ζωή και στην εκπαίδευση δεν υπάρχουν αδιέξοδα – υπάρχουν μόνο προοπτικές»,
- ότι «η κατεύθυνση είναι πιο σημαντική από την ταχύτητα»,
- ότι «η πιο ισχυρή μορφή διδασκαλίας είναι να είσαι το παράδειγμα»
- ότι «δεν έχει σημασία πόσο αργά μαθαίνει ένα παιδί, αρκεί να το ενθαρρύνουμε να μη σταματάει».
Με κεντρικό άξονα τον άνθρωπο, την τεχνολογία και την παιδεία, το έργο που υλοποιείται σήμερα δημιουργεί το σχολείο που αξίζουν τα παιδιά της Ελλάδας.
Σε μια εποχή όπου η τεχνολογία αλλάζει τα πάντα, η παιδεία οφείλει να προηγείται.
Και σήμερα, μέσα από τη δράση του ΙΕΠ και το εκπαιδευτικό όραμα του Μάριου Παπαευσταθίου, η Ελλάδα δεν ακολουθεί τις εξελίξεις.
Τις δημιουργεί.
Η εκπαίδευση του μέλλοντος δεν έρχεται.
Χτίζεται. Σχεδιάζεται. Διδάσκεται. Ζωντανεύει.
Και έχει πρόσωπο, όραμα και υπογραφή.