Έζησα μικρή στο Γκέτινγκεν, στη Γερμανία.
Μια μέρα η μητέρα, είπε σ’ εμένα
και στον αδερφό μου τον Στέφανο,
ότι θα πάμε ένα μακρινό ταξίδι
σε μια ωραία πόλη που την έλεγαν Σμύρνη.(σ.σ.
Μετά από πρόσκληση του Ελευθερίου Βενιζέλου,
ο πατέρας της, καθηγητής μαθηματικής επιστήμης
Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή,
ανέλαβε να οργανώσει το Ιωνικό Πανεπιστήμιο).Εγκατασταθήκαμε
σ’ ένα σπίτι στη συνοικία Μπουζά.Για να τελειοποιήσω τα ελληνικά μου,
ο πατέρας μ’ έγραψε
σ’ ένα ελληνικό δημοτικό σχολείο.Ο δάσκαλος του είπε:
”Δε μπορώ να βάλω την κόρη
ενός Καραθεοδωρή στην Α΄τάξη.
Θα τη βάλω στη Β΄.”Έτσι λοιπόν πήδηξα,
ελέω Καραθεοδωρή,
μια τάξη.Εντύπωση μου έκανε
ο σεβασμός και η αγάπη που έδειχνε ο κόσμος
στη μητέρα και τον πατέρα μου.Μια μέρα, μας είπε θορυβημένος
ότι θα πηγαίναμε στη Σάμο για… εκδρομή
και ότι θα μέναμε σ’ ένα σπίτι που είχε νοικιάσει.Έτσι κι έγινε.
Μετά από τρεις μέρες,
έπεσε στα χέρια των Τούρκων η Σμύρνη.
Ο πατέρας μου έφυγε από τους τελευταίους.Αγαπούσε την πατρίδα.
Στο σπίτι μιλούσαμε μόνο ελληνικά.
Αισθανόταν υπερήφανος που ήταν Έλληνας.Μια καλοκαιρινή ημέρα του 1932,
καθόμασταν στη βεράντα του σπιτιού μας
στο Μόναχο, όταν ήρθε μια επιστολή
από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας.Η επιστολή αυτή,
την οποία υπέγραφε ένας διοικητικός υπάλληλος,
πληροφορούσε τον πατέρα μουότι παύεται
από τη θέση του κυβερνητικού επιτρόπου
των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης.Ο πατέρας στεναχωρήθηκε πολύ,
γιατί αφιλοκερδώς βοηθούσε το ελληνικό κράτος.Τρεις φορές του έγινε πρόταση από πρωτοκλασάτα
Πανεπιστήμια των Η.Π.Α για να διδάξει σε αυτά.
Θυμάμαι ότι έλεγε στη μητέρα:
”Δε θέλω τα παιδιά
να πάρουν αμερικανική αγωγή.”
Δέσποινα Ροδοπούλου – Καραθεοδωρή
……………………………………………………….
Πηγή: logomnimon.wordpress. com