Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Μια φορά ακόμα
Πες το μου ξανά, βραδιάζει… Νωρίς το πρωΐ πρέπει να αναχωρήσω, πριν χαράξει… δυο σου λόγια να ακούσω ακόμα… ένα μυστικό του σούρουπου και του δικού μας μόνο.
Πες το μου ξανά πριν φύγω για τα ξένα. Και αν γελώ είναι ψέμα… πονάει η καρδιά μου…Εκεί που θα πάω θα είμαι ξένος, η μοναδική παρέα μου θά ΄ναι η μοναξιά μου.
Έχει παλιόκαιρο έξω… πες το μου ξανά ότι μ αγαπάς να ξαστερώσει το μυαλό μου και να θερμάνει η καρδιά μου. Οι συννεφιασμένες απορίες και ανησυχίες με κυριαρχούν. Θέλω να πιστεύω ότι είσαι της ζωής μου το γραμμένο.
Μέχρι να είμαστε ξανά μαζί, θέλω να πιστεύω ότι είμαστε οι φύλακες άγγελοι του άλλου στον δικό μας κόσμο στη γη, τον παραδεισένιο.
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.