Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου
Θάλασσα
Θάλασσα μου, στην υγειά σου. Πιες καθαρό, κρυστάλλινο νερό να ξεδιψάσεις… και να γλυκαθείς από την πικρία που έχεις καταπιεί από ταξιδιώτες στο πέρασμα του χρόνου. Εσύ δεν φταις που σε λένε Αλμυρή. Η γέννα σου, φυσιολογική σαν μωρό εισήλθες στο σύμπαν αγνά και αθώα.
Τα σκουπίδια και οι μολύνσεις… τα πρόσθεσαν άνθρωποι, τα πιο άγρια ζώα. Τα θαλάσσια πολυχρωμα πλάσματα ακόμα και οι καρχαρίες, έχουν το σκοπό τους… … να ομορφαίνουν και να προστατεύουν εσένα, το τροπικό σου κόσμο, και να σου κάνουν παρέα. Το όνομα σου, Γαλήνη, να ξέρεις είναι στα αλήθεια. Με αυτό σε βάφτισε όλη η φύση… Ο σκοπός σου… να παραμένεις ήρεμη, να σε κοιτάμε, και οι σκέψεις μας να χάνονται… να ταξιδεύουμε στους αγαπημένους μακριά μας.
Στην αμμουδιά σου να μιλάμε ευγενικά με τους όμορφους γκρίζους γλάρους, που κατέχουν τρόπους και φωνές με μουσικούς τόνους… και αρμονικά να συνεννοούμαστε εφόσον ανάμεσα στο ανθρώπινο είδος η κατανόηση στερείται. Πιες, λοιπόν το κρύο νεράκι γλυκιά καταγάλανη θάλασσα μου, και πάλι στην υγειά σου
*Η Μάρω Πατριανάκου ζει στις Η.Π.Α. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, που απλά εκφράζει όσα αισθάνεται χωρίς προκαταλήψεις… που την συγκινούν της ζωής τα σενάρια.