Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου
Μεθυσμένοι Σάτυροι
Κρύβουμε τις λέξεις
κάτω από τη φόδρα των πράξεων,
μετά τρέχουμε να κρυφτούμε στις σκιές
σαν περαστικοί που βιάζονται να ξεφύγουν
από τις μαυροφορεμένες καρακάξες,
που όλο και κάτι βρίσκουν και τραγουδούν,
σαν τρελές πριμαντόνες στις γειτονιές…
Φοβόμαστε ν΄ αποκαλύψουμε την αλήθεια
που μας τρώει τα σωθικά.
Καταπίνουμε την άρνηση και το θυμό
δυο – δυο σαν ζαχαρωτά.
Μετά αναρωτιόμαστε
γιατί κάτι δεν πάει καλά…
Μια συνεχής υποταγή
για να μη θιχτεί η κοινωνική συνοχή.
Ένας ύπουλος πόλεμος ιδεών
που άρχισε να τσακίζει το ηθικό.
Χαμένοι,
σε μια ομίχλη που όλα τα ωραιοποιεί,
ενώ στις γωνιές
μάνες παρακαλάνε για ένα κομμάτι ψωμί
και να σκεφτεί κανείς πως ο κατακτητής
δεν έχει ακόμη εμφανιστεί…
Κρύβουμε τις λέξεις μαζί με τη ντροπή,
που αγόρασε ρολόι ξεκούρδιστο και όλο απορεί,
γιατί κάθεται πλάι στην πολύτεκνη, που μοιρολογεί.
Μεθυσμένοι σάτυροι, αχόρταγοι, επιθετικοί,
αγνοούν πως ο Διόνυσος τους παράτησε
και πήγε να καταταγεί.
Απαλλαγμένοι πια από την τιμή,
από τη γενναιότητα,
που την αφήσαμε να λιμοκτονεί.
Μια βελούδινη στολή, που παγώνει την ψυχή
Μια ακριβή εκπαίδευση,
που απαξιώνει κάθε αξία σημαντική
και οι στρατηγοί σ΄ επιφυλακή,
μην τύχει και ξεμυτήσει η φιλότιμη ψυχή.
Μεταξύ μας…. το κρυφτό καλά κρατεί….
Από την ποιητική συλλογή ΜΕΘΥΜΕΝΟΙ ΣΑΤΥΡΟΙ που θα εκδοθεί μέσα στο 2025.
