ΔιασποράΙστορία Πολιτισμός

H Μεγάλη Ελλάδα καλεί την Ελλάδα.

Σωτήρης ΣκουλούδηςΣωτήρης Σκουλούδης

Κάτι σπουδαίο συμβαίνει στην άλλη άκρη του Ιονίου. Μιλάμε για την Κάτω Ιταλία και Σικελία, τη Μεγάλη Ελλάδα δηλαδή, όπως καθιερώθηκε να λέγεται επί αιώνες, και υπάρχει σοβαρός λόγος για αυτό. Ένας λόγος, που το Newsbomb.gr διαπίστωσε ότι όχι απλά ισχύει λόγω του παρελθόντος, του ρομαντισμού και της νοσταλγίας, που εύλογα μπορεί να έχουν κάτοικοι της περιοχής ή και εμείς, από αυτή την πλευρά, αλλά λόγω αυτού που συμβαίνει σήμερα, και αφορά, πρωτίστως, το αύριο. Ένα ελληνικό αύριο που, οι περισσότεροι από εμάς, ίσως να μην το είχαμε καν φανταστεί…

Ακολουθεί το πρώτο μέρος του οδοιπορικού του Newsbomb.gr στη Μεγάλη Ελλάδα, που περιλαμβάνει τις περιοχές της Κύμης, της Νάπολι, της Ποσειδωνίας, του Μεταπόντιου και του Τάραντα. Σε επόμενη δημοσίευση θα ακολουθήσει το δεύτερο μέρος του οδοιπορικού, στον Κρότωνα και τις περιοχές της Καλαβρίας, ενώ θα ολοκληρωθεί με το τρίτο και τελευταίο μέρος, στη Σικελία.

Είναι γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων της Νότιας Ιταλίας, στρέφονται ξανά στο ελληνικό παρελθόν τους, προκειμένου να το εντάξουν στο παρόν και να χτίσουν ένα διαφορετικό μέλλον. Και ζητάνε τη βοήθεια των «αδερφιών» τους, όπως μας λένε, από την εδώ πλευρά του Ιονίου, καθώς για αυτούς η διάκριση, είναι μόνο γλωσσική -κι αυτό για συγκυριακούς λόγους- και όχι στην ουσία συνοριακή…

Το Newsbomb.gr είχε πραγματοποιήσει ρεπορτάζ, που έγινε viral, σχετικά με τη σύνδεση αυτή, μιλώντας διαδικτυακά με φορείς και από τις δύο πλευρές, όπου ακούσαμε τους συνομιλητές μας συγκινημένοι να αυτοπροσδιορίζονται ξεκάθαρα -και χωρίς άλλη συζήτηση – ως «Έλληνες». Και να μας εξηγούν γιατί, αλλά και τι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Αυτή τη φορά, πήγαμε οι ίδιοι στην Κάτω Ιταλία και πραγματοποιήσαμε ένα μεγάλο οδοιπορικό σε όλες τις περιοχές όπου κάποτε ανθούσε ο Ελληνισμός, στον ίδιο ή και μεγαλύτερο ακόμα βαθμό από ότι συνέβαινε στην κυρίως Ελλάδα. Ο σπόρος αυτού του ανθού, όπως διαπιστώσαμε με έκπληξη, δεν ξεριζώθηκε ποτέ, και αντιθέτως έχει πολλά να δώσει…

Στο παρόν άρθρο σας παρουσιάζουμε το πρώτο μέρος του οδοιπορικού μας -συνολικά είναι τρία- καθώς είναι τόσα πολλά και εκπληκτικά αυτά που έχουμε να δείξουμε που κρίθηκε ότι δεν πρέπει να περιοριστούν σε ένα βίντεο…

Όπου πηγαίναμε, από τη Νάπολι, μέχρι την Απουλία, την Καλαβρία και τις ακτές της Σικελίας, παντού υπήρχε κόσμος που ήθελε να γνωρίσει τους Έλληνες, να μιλήσει στην κάμερά μας για αυτό που νιώθει, να μας επιδείξει το πώς εννοούν αυτοί την ελληνικότητά τους –διότι είναι κι αυτοί Έλληνες σε άλλη, διοικητικά, πατρίδα- όπως μας έλεγαν κι όπως θα διαπιστώσετε κι εσείς…

Δήμαρχοι, καλλιτέχνες, ευρωβουλευτές, ιστορικοί, απλοί πολίτες, άνθρωποι που πλέον διανύουν τη ζωή τους 150 χρόνια μετά τη βίαιη διάλυση του βασιλείου της Νάπολι και των Σικελιών και την ενσωμάτωσης αυτών των περιοχών στο ιταλικό κράτος, και λίγες δεκαετίες μετά την καταπίεση του Μουσολίνι και της απόπειρας «σφραγίσματος» οτιδήποτε δεν προάγει αυστηρά την ιταλική και μόνο αυτή ταυτότητα.

Η παγκοσμιοποίηση όπως γίνεται και οι απειλές της, άλλωστε και όπως μας έλεγαν, αποτελεί ένα πρόβλημα με τη λύση να μπορεί να επέλθει για αυτούς μόνο με την αφύπνιση, αυτού που ήταν κι αυτού που μπορούν και πρέπει να γίνουν. Όχι κάτι σαν κι εμάς -διότι είναι εμείς. Αλλά με πρόταγμα τις αξίες του Ελληνισμού και την καλλιέργεια μιας συνείδησης του αληθινού και του ωραίου, σαν τους υπέροχους ναούς που βρίσκονται εκεί παντού, και σε πολύ καλύτερη κατάσταση, από ό,τι εδώ, με τα μάρμαρα εκεί να μην πιάνουν σκουριά και ανταυτού, να έχουν πολλές χρήσιμες ιστορίες να μας πουν – για το σήμερα.

Στο πρώτο μέρος του οδοιπορικού, ξεκινάμε από την Κύμη -την αποικία των Ευβοέων όπως ήδη μπορεί να υποψιαστήκατε από το όνομα, και το παγκοσμίου φήμης μαντείο της Σίβυλλας, συγκρινόμενο ίσως μόνο με τους Δελφούς, λίγο έξω από τη Νάπολι.

Συνεχίζουμε στην πόλη και γευματίζουμε με τα «αδέλφια» μας, όπως μας λένε, στους πρόποδες του Βεζούβιου, και μαθαίνουμε για την υπερηφάνεια που νιώθουν που αποτελούν την Παρθενόπη, την πόλη του Οδυσσέα. Μια υπερήφανεια που τη διαπιστώνουμε και στα γήπεδα της ομάδας που κατέκτησε πριν από λίγους μήνες το πρωτάθλημα «στην Ιταλία» κι όχι «της Ιταλίας», όπως μας επαναλαμβάνουν, διότι αυτοί νιώθουν κάτι άλλο…

Πολύ κοντά είναι η Ποσειδωνία, ένα πραγματικό αρχαιολογικό πάρκο, με τρεις υπέροχους ναούς, σε διάσταση πολύ μεγαλύτερη από τον δικό μας Παρθενώνα…

Από εκεί κινούμαστε προς την Απουλία και το Μεταπόντιο, τον τόπο του Πυθαγόρα. Οι άνθρωποι εδώ τον τιμούν ιδιαιτέρως, με τις «Ναϊάδες» να ντύνονται με αρχαιοελληνικές φορεσιές, να μας μιλούν για αυτόν και να μας ξεναγούν εκεί όπου μεγαλούργησε ο Σάμιος φιλόσοφος…

Καπού εκεί βρίσκεται και η «ελληνική» Απουλία, δηλαδή τα ελληνόφωνα χωριά, με τους κατοίκους, σε πείσμα των καιρών, να μιλούν ακόμα τα Γκρίκο και να μας υποδέχονται θερμά…(δείτε το ρεπορτάζ εδώ).

Επόμενος σταθμός, η μοναδική σπαρτιατική πόλη του κόσμου, πλην της Σπάρτης.

Ο Τάραντας, η μόνη αποικία Σπαρτιατών δηλαδή, κι εδώ μας υποδέχονται ο δήμαρχος περιοχής και πολλοί ακόμα, όπως καλλιτέχνες, επιχειρηματίες και ευρωβουλευτές, ενώ ετοιμάζουν ένα εξαίσιο αρχαιοελληνικό καλλιτεχνικό δρώμενο ειδικά για εμάς, που όμοιο του δεν έχουμε δει ποτέ στην από εδώ πλευρά…

Δείτε το πρώτο μέρος του οδοιπορικού στη Μεγάλη Ελλάδα:
H Μεγάλη Ελλάδα καλεί την Ελλάδα: «Είμαστε κι εμείς Έλληνες, σας θέλουμε κοντά μας» (Α Μέρος)

 

Δείτε φωτογραφίες:

Νάπολι:

Δεν νιώθουμε Έλληνες, είμαστε Έλληνες, διότι κανείς δεν μπορεί να αλλάξει το DNA. Η προοπτική καλλιέργειας των δεσμών της Νάπολι με την Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είναι μόνο πολιτιστική, αλλά και οικονομική.
Είμαστε μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου λαού
guisepe-canone.jpg
Giuseppe Canone: H σειρήνα Παρθενόπη θα τοποθετηθεί σε κεντρικό σημείο ως σύμβολο της πόλης. Για εμάς, αυτό είναι σημαντικότερο σύμβολο από ότι για τους Αμερικάνους το Άγαλμα της Ελευθερίας.
Η άγραφη, πανάρχαια ελληνική παράδοση, έχει περάσει στη σημερινή Νάπολι, η οποία για πολλούς είναι η πρωτεύουσα της Μεγάλης Ελλάδας. Εδώ οι άνθρωποι «διψάνε» για αυτή την κληρονομιά, αλλά δεν έχουν κάποιον να τους καθοδηγήσει, με ένα σημείο αναφοράς.
Πάντα ένιωθα ότι η σύνδεσή μου με την Ελλάδα είναι τεράστια και για αυτό όταν επισκέφτηκα τον Παρθενώνα, έβαλα τα κλάματα.
Με το τέλος της παγκοσμιοποίησης που ευτυχώς έρχεται, παραμένουν οι λαοί, παραμένουν οι πολιτισμοί, παραμένουν οι ταυτότητες. Θέλουμε μια Ευρώπη διαφορετική από τον αγγλοσαξονικό υλισμό, μια Ευρώπη με τις αξίες που γεννήθηκαν ακριβώς εδώ.
Σε κάθε τομέα της ζωής μας υπάρχει η Ελλάς, στη γλώσσα μας, στη μεσογειακή μας διατροφή. Ο κόσμος χρειάζεται τη Νάπολι ως πρωτεύουσα της Μεγάλης Ελλάδας.

Μεταπόντιο:

Οι διδασκαλίες του Πυθαγόρα είναι αυτές που χάσαμε και πρέπει να ανακαλυφθούν ξανά. Ο οργανισμός που έχω ιδρύσει έχει στόχο να ανακτήσει τις αξίες και την ταυτότητα της Μεγάλης Ελλάδας, που με την πάροδο των αιώνων είχαν εξασθενήσει. Το να γνωρίζει κανείς το παρελθόν του είναι απαραίτητο για να έχει ένα καλύτερο μέλλον.
Filomena Musilo, Αρχαιολόγος

Τάραντας:

Από την αγάπη και το ενδιαφέρον μου για την Ελλάδα, με την οποία αισθάνομαι έναν ισχυρό σύνδεσμο, κάθισα και έμαθα τα ελληνικά μόνος μου. Είμαστε πνευματικά και ουσιαστικά Έλληνες, είμαστε το ίδιο πράγμα και μπορούμε να αναζωογονήσουμε τον τόπο μας και να αλλάξουμε τα πράγματα με αυτή την ταυτότητα.
Η ελληνικότητα είναι κάτι που το θεωρούμε ως το σημαντικότερο από όλα. Και θέλουμε να κάνουμε πολλά πράγματα μαζί, ήδη μιλάμε με τον δήμαρχο της «μητέρας» μας, της Σπάρτης. Οι Έλληνες πρέπει να έρθετε να μας επισκεφτείτε, να μας γνωρίσετε.
dicolli.jpg
Οι Dileta Nicolini και Roberta de Quatro μας δηλώνουν υπερήφανες Σπαρτιάτισσες…
Βρισκόμαστε εδώ ακριβώς που αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Σπαρτιάτες που ίδρυσαν τον Τάραντα. Η ελληνικότητα είναι πολύ σημαντική γιατί ο Τάραντας είναι μια ελληνική πόλη. Η καρδιά μας είναι πάντα στραμμένη προς την Ελλάδα. Σταδιακά ο πληθυσμός μας ανακαλύπτει τη χαρά και την περηφάνεια να είναι μέρος του ελληνικού πολιτισμού.
Irene Salpi: Ετοιμάζουμε έργα που μιλούν για τη μνήμη μας, για τη σχέση μας με τη Μεγάλη Ελλάδα. Το πιο σημαντικό για μένα είναι να κουβαλάμε τη μνήμη μας.
Rosa Damato, Ευρωβουλευτής: Με την επιστροφή στις ρίζες μας, μπορούμε να «απελευθερωθούμε» από τις Βρυξέλλες
Antonella Lipolis
Debora Conte, Καλλιτέχνης: Οι δεσμοί Ελλάδας και Μεγάλης Ελλάδας πρέπει να διασφαλιστούν ώστε να συνεχίσει να εξελίσσεται ο κοινός μας πολιτισμός.(Επιδεικνύει το έργο της που μας έκανε δώρο, τον Αρχύτα του Τάραντα)

Το ένδοξο παρελθόν ποτέ δεν εξαφανίστηκε και τώρα ξαναβγαίνει στην επιφάνεια. Ο Ελληνισμός είναι ένα δένδρο με πολλά κλαδιά, και το ένα από αυτά είναι εδώ στον Τάραντα.

google newsΑκολουθήστε μας και στο Google news. Διαβάστε μας για να ενημερώνεστε για όλα τα νέα, από την Ελλάδα και τον κόσμο, πατήστε το καμπανάκι για να ενημερώνεστε πρώτοι έγκαιρα και έγκυρα.

Σχετικές αναρτήσεις

Αθήνα: Ποια είναι η Τρύπα της Μοίρας στην καρδιά της πρωτεύουσας.

e-enimerosi

Η Μεγάλη Ηλιακή Καταιγίδα του 5.259 π.Χ. έλυσε το μυστήριο με ένα αρχαίο οικισμό στην Ελλάδα – Τα δέντρα «μίλησαν»

e-enimerosi

Ζωντάνεψαν… πανοπλία των Μυκηναίων

e-enimerosi