e-enimerosi

Του Σίμου Ιωσηφίδη Σε εκείνο το νησί, θυμάμαι, που η άπνοια βασίλευε όλα τα πρωινά του καλοκαιριού, λίγο μετά τις έξι, όπου οι ιριδισμοί

Γράφει ο Χαράλαμπος Κοιλιάρης Οι Γίγαντες ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ Του Χαράλαμπου κοιλιάρη ‘Όταν είσαι μικρός όλα

Του Βασίλη Καπράλου Η μπαλάντα Έξω σφυρίζουνε οι βόμβες, που μελετήθηκαν με τις συντεταγμένες. Στόχους να πλήξουνε ασύμμετρα. Να καταβάλουν κάθε θέληση, να σβήσουν

Γράφει ο *Παναγιώτης Μυργιώτης, μαθηματικός Γυναίκες ωραιότατες, παρθένες έτοιμες γιά γάμο, ευγενείς κυρίες, νεότατα αγόρια καί κορίτσια, όλα αυτά θά γίνουν δικά σας

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Ασυνέχεια Σου έσφιξα το χέρι δυνατά! Τότε, εσύ τραβήχτηκες φοβισμένη, ανήσυχη. Το πρόσεξα! Στο φως έλαμψαν τα χείλη σου

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Κάποτε, σε μια πόλη που έμοιαζε να ξεχνά εύκολα, ζούσε ένας άνθρωπος που έγραφε. Δεν έγραφε για να εντυπωσιάσει, ούτε

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Μονόλογος σε λευκό τοίχο Μου έδωσαν ένα δαμασκηνό μαχαίρι. Δεν θέλω να πληγώσω  να κόψω θέλω τα σχοινιά, να μάθω

Γράφει η Εύα Αρβανίτη-Μιχαλοπούλου Χάδι Τὸ χέρι νοσταλγοῦ σὰν ἀναδεύει τῆς μνημοσύνης τὸ χρονοπιθάρι, ἀντλεῖ ἀπ’ τὴ σοδειά της κεχριμπάρι, μὲ τὴν εὐδαιμονία

Γράφει η Αναστασία Γεωργακοπούλου Μιλάω για σένα και μ’ ακούει χλωμό το φεγγάρι. Τη νύχτα που έφυγες, ξεχασμένα πράγματα σου έμειναν πίσω να μου

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Η πολιτική ψυχολογία του σύγχρονου ψηφοφόρου χαρακτηρίζεται συχνά από μια μεταφυσική, σχεδόν ερωτική σχέση με το φάντασμα του παρελθόντος. Στον

Γράφει ο *Παναγιώτης Μυργιώτης, μαθηματικός «Τη υπομονή αυτής εκτήσατο την ψυχήν αυτής» Η Αγία Υπομονή με τον ενάρετο βίο της, ανήλθε σε υψηλά

Γράφει ο Χαράλαμπος Κοιλιάρης ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ Μετά της Παναγίας το δεκαπενταύγουστο όλοι περιμέναμε με

Του Βασίλη Καπράλου   Η παράσταση Έλα κι εσύ, εδώ, μαζί. Φόρεσε τα καλά σου. Θα ‘ρθω το βράδυ να σε βρω, γρήγορα, ετοιμάσου.

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Υψωθήτω! Άγιας κατάνυξης η ώρα, ευλογημένο Δειλινό! Του χρόνου του νεκρού η ώρα θα σημάνει! Του χρόνου του νεκρού

Γράφει η Αγγελική Σαρικαβάζη Δεν με πειράζει να με πουν χοντρή. Χοντρή είμαι. Είναι ένα χαρακτηριστικό του σώματός μου, όπως κάποιος είναι ψηλός, κοντός,

Γράφει ο Χαράλαμπος Κοιλιάρης Ιστορίες και θρύλοι από την εποχή που ζούσαμε στα χωριά μας Μερικά αντικείμενα, αν θα μπορούσαν να μιλήσουν, θα

Του Βασίλη Καπράλου Την πήρα τη ζωή στα χέρια μου. Τα μάτια της λαμπύριζαν κι όλο κινήσεις έκανε. Στιγμή δε στάθηκε ακίνητη, το μύθο

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Βουτηγμένα τα χέρια σε αίμα θυσίας, αθώας θυσίας, ιεροσυλίας. Μάρτυρες ενοχής σιωπούν, αγκαλιασμένοι στη θαλπωρή σάρκας ζωντανής. Ευχή ξεψυχισμένη για

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Βράδυ, ήδη αργά, σ’ ένα μικρό υπόγειο μαζεμένοι φαντάροι, πόρνες, φοιτητές. Πολίτες Β΄ κατηγορίας. Πολίτες χωρίς δικαιώματα. Οι

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Καθώς σου γράφω το τελευταίο μου σημείωμα, ο άνεμος θα παίρνει κάθε γράμμα, κάθε λέξη και θα τη φέρνει

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος 1. Το Σχέδιο Χτυπούν το τζάμι πουλιά της νύχτας. Έρημοι επιβάτες σε δρόμους παγωμένους. Στρώνω για να ζεσταθούν τ’ άστρα·

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Τελειώνει το ταξίδι Η ιστορία αγάπης, αν και σύντομη, είχε ιδιαίτερες στιγμές… Έκανε στάσεις, όπως το λεωφορείο για αποβίβαση,

Γράφει η Σοφία Χρήσταινα Ξύπνησα με μια πικρία. Να δεις που με αυτήν κοιμήθηκα και δεν το κατάλαβα. Όνειρα βίας ξενύχτησαν μαζί μου,

Γράφει η Βάσω Σίδη (Ψυχής Ανάταση – Δοκίμια) Αξίζεις – Μιλώντας για την αυτοαξία Σταμάτα να τρέχεις. Αν γυρίσεις πίσω το χρόνο και κοιτάξεις το

Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος Κοιμάμαι και ξυπνάω (το πρώτο ποίημα από μια ενότητα ποιημάτων με τίτλο «Ονειρογραφήματα») Κάθε φορά που κοιμάμαι, ξυπνάω σε έναν

Γράφει η Βάσω Σίδη (Ψυχής Ανάταση – Δοκίμια) «Σ’ αυτή τη δύσκολη εποχή που οι αξίες καταρρέουν, πώς να κρατήσει κανείς την ελπίδα;»

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Σύγχρονη Αφροδίτη του Αιγαίου, μας μαγεύεις με την ωραιότητα σου… καλλονή του χτες, σαγηνεύεις το σύμπαν και μας θυμίζεις

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ό,τι δεν σου είπα, το πώς βρήκα το θάρρος να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, να αντιδράσω κατάλληλα και να

Του Βασίλη Καπράλου   Στη γειτονιά μας βρέχει. Βρέχει πολύ, στη γειτονιά. Ίσως, να βρέχει και πιο πέρα. Ίσως, να έχουνε, μιαν άλλη μέρα.

Γράφει ο Δρ. Μιλτιάδης Ντόβας Κατέβηκε απ’ το λεωφορείο, ξαφνικά την είδε! Έφυγε! Έμοιαζε μ’ όραμα, με κάτι μακρινό! Μια γυναίκα! Μια γυναίκα

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα (Σύνδεση με το θέμα: Εδώ κλείνει ένας μεγάλος κύκλος ζωής! Χάσαμε πολλά! Πήραμε πολλά! Κρατάμε όσα μας στήριξαν και μας

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Καμμία κακία δεν κρατώ για κανένα παρά μόνο μια πληγή. Περνούσα από το παλιό μας το στέκι και είπα

Γράφει ο Μπάμπης Κοιλιάρης ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ Το καλοκαίρι στο χωριό είχε τη δική το χάρη.

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Καθώς πέφτει η νύχτα και οι αποχρώσεις του σκούρου μπλε καλύπτουν τον ουρανό, τη θάλασσα και το φεγγάρι, ο

Γράφει η *Μαρία Σταυρίδου Στον χορό των χρωμάτων έκλεψα το πινέλο και τα χρώματα μιας μικρής αφηρημένης, είπα να ζωγραφίσω τη ζωή έτσι όπως

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Η γλώσσα πικράθηκε Η καρδιά ράγισε στο γέλιο του λόγου. Η καρδιά μάτωσε η γλώσσα σχίστηκε στα δυο. Η

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Μου αρέσει πολύ εδώ. Μου θυμίζει τα πρώιμα βράδια στο όμορφο λιμάνι της Σμύρνης… σου μιλώ ειδικά για τη

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Προτιμώ να χορεύω τη ζωή παρά να τη περπατώ. Στο περπάτημα εύκολα σκοντάφτω. Ο ρυθμός της μουσικής είναι της

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ο καμβάς του νου Όλα μου είναι μια ζωγραφιά με διάσπαρτες πινελιές όπου ο διάσπαρτος νους μου είναι αναμειγμένος,

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Απέναντι ακτή Πονάει η αγάπη, πονάει, και μαζί της, η καρδιά. Κι όμως, θέλω να μείνεις πλάι μου, να

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Ψυχή και στέγη σε αναζήτηση Μόνος και άφραγκος, περιπλανιέσαι στους δρόμους τα μεσάνυχτα να βρεις καταφύγιο, Ένα ατελείωτο σκοτάδι

Γράφει η *Μάρω Πατριανάκου Σ αυτό το απέραντο κόσμο… Σε αυτόν τον απέραντο κόσμο… ζει μια περιπλανώμενη ψυχή… τόσο ταπεινή και αδύναμη, πάντα

Γράφει η *Μαίρη Μάκρα 30η συνέχεια (Σύνδεση με το θέμα:” Τον Ιούδα τον Ισκαριώτη τον αντάμωσα πολλές φορές στη ζωή μου. Έμοιαζε πάντα

Γράφει ο Μπάμπης Κοιλιάρης Χριστούγεννα στο χωριό ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ Τελευταίες μέρες στο σχολειό. Πέντε,

Του Βασίλη Καπράλου Ζωντανοί νεκροί Νυχτερινή επίσκεψη, σ’ ένα νεκροταφείο. Η ώρα, θα ΄τανε δε θα ΄ταν, δύο. Την ησυχία και το φόβο του